تبلیغات
بیمه عمر وتامین آتیه بیمه پاسارگاد - حرص ، نخوردت!

بیمه عمر وتامین آتیه بیمه پاسارگاد

آیا تمایل دارید خدمتی ماندگار برای اعضا خانواده و جامعه انجام دهید؟!!!



طاهر عطاران:
خیلی وقت‌ها وقتی یکی برای کاری بیش از حد جوش می‌زند به او می‌گوییم حرص نخور.

اینكه حرص و جوش از كجا با هم گره خورده‌اند نمی‌دانیم اما در هم‌خانواده بودن حرص با جوش‌خوردن قطعا شكی نیست؛ چیزی است كه به‌خصوصیات خود حرص برمی‌گردد. كمی جلوتر متوجه می‌شویم كه انگار باید بگوییم حرص نخوردت! اما قبل از اینكه از اوصاف جناب حرص بیشتر بگوییم باید اول حرص را بشناسیم تا بدانیم در مورد چه می خواهیم بنویسیم و بحث كنیم.
هفت گام برای آنكه نه حرص بخوریم نه حرص بزنیم:

  • 1- تكلیف خودتان را با دنیا روشن كنید

انسان یك شكم بیشتر برای سیر‌شدن و یك تن بیشتر برای زندگی كردن ندارد. این امر منافاتی با تلاش ندارد. تلاش برای ساختن و آباد كردن و ایجاد ثروت پاك همیشه امری پسندیده بوده و هست. مشكل از آنجا شروع می‌شود كه به‌دست آوردن دنیا به هر قیمتی و بی‌هیچ حد و مرزی در دستور كار قرار بگیرد. اینجاست كه حرص وارد عمل می‌شود. حق‌ها را ناحق می‌كند. حریم‌ها را می‌شكند و به اندازه تاریخ زندگی آدم‌ها روی این كره خاكی، اسباب جنایت و جنگ و خونریزی و فتنه فراهم می‌كند.لازم نیست برای حرص زدن راه خیلی دوری برویم. حتی وقتی در سر یك تقاطع راه به ماشین مقابل نمی‌دهیم كه خودمان 30ثانیه سریع‌تر رد شویم یا موقعی كه در مترو برای وارد شدن به داخل واگن همه را لت و پار می‌كنیم، مشغول حرص‌زدن هستیم بی‌آنكه بدانیم برای چه و به چه‌بهایی؛ تنها برای كمی زودتر رسیدن هم خودمان را آزار می‌دهیم و هم دیگران را. به كجا و به چه هدفی؛ خدا می‌داند.این را بگذاریم كنار ساعت‌ها وقتی كه در فضای مجازی و پای تبلت و لپ‌تاپ تلف می‌كنیم بی‌آنكه ككمان بگزد.راستی كه اگر سهم خود را از دنیا بفهمیم هرگز حرص نمی‌زنیم.

  • 2- به خدا اطمینان كنید

علی(ع) ریشه حرص را چنین بیان فرموده‌اند: «بنای آزمندی و بخل بر شك و كم‌اعتمادی به خدا استوار است.» گاهی اگر به قدر اثر یك داروی مسكن به خدا اطمینان كنیم دچار بسیاری از ترس‌هایمان نمی‌شویم.زمانی حرص می‌زنیم كه احساس نیاز به بیشتر و بیشتر داشته باشیم یا از كمبودی در ترس و هراس.اما اگر بدانیم سهم ما محفوظ و روزی ما مقدر است و با تلاش معقول به آن می‌رسیم دیگر حرص‌زدن الكی، برایمان یك خودآزاری بی‌معنا می‌شود. امام حسین(ع) می‌فرمایند: «نه خودداری از حرام و ناپسند، مانع روزی می‌شود و نه حرص، روزی بیشتر می‌آورد، چراكه روزی تقسیم شده و اجل حتمی است و حرص (تنها) به سوی گناه می‌كشد.»
به خدایمان كمی بیشتر اطمینان كنیم.

  • 3- فریب حرص را نخورید

چقدر دلال و تاجر را سراغ داریم كه تمام سرمایه‌شان را به‌خاطر افتادن در دامان حرص و راضی‌نشدن به سودی معقول، از دست داده‌اند. چقدر دوستان و آشنایانمان را می‌شناسیم كه در دام فریب تبهكارانی افتاده‌اند كه دست روی نقطه ضعف حرص مشتریانشان گذاشته‌اند؛ از آنهایی كه گرفتار شركت‌های هرمی شده‌اند بگیریم تا كسانی كه خانه و مایملكشان را فدای قمار دلار كرده‌اند.حتی ثروتمندان اصیل می‌دانند كه كجا باید از بازاری بیرون بیایند تا دچار خساراتی كه حرص و طمع به تازه كاران بی‌تجربه آن می‌زند نشوند.

شاید به‌خاطر اینكه نمی‌خواهند و نمی‌گذارند حرص، برعقلشان مسلط شود و فریبشان دهد.آنقدر صفت عقل‌فریبی حرص آشناست كه طبیعت هم از ماهیت عقل‌فریبی حرص برای شكار استفاده می‌كند؛ دانه‌هایی كه زنجیره‌وار و گام به گام صید را به سمت صیاد می‌كشانند یا طعمه‌هایی كه برای جلب شكار آن را به سوی شكارچی‌اش هدایت می‌كنند.

پس به‌عنوان یك قرار با خود، هر وقت آثار فریب حرص ظاهر شد بدانید در آستانه خط قرمز ضرر و زیان قرار گرفته‌اید.چند قدم آن طرف‌تر پرتگاه است.پس جلو‌تر نروید.

  • 4- با حرص لجبازی كنید

امام علی(ع) فرموده‌اند: از حرص، با قناعت انتقام بگیر، چنان كه با قصاص از دشمن انتقام می‌گیری. (كافی، ج2، ص138، ح3) دوای درد حرص قناعت است. وقتی می‌دانیم سیر شدن در مرام حرص نیست پس این راه را با خوراك دادن به او نمی‌شود به آخر رساند.باید در این مسیر یك سروته كرد و برعكس راه رفته را پیمود.باید یك قاعده همیشگی را به یاد داشته باشیم كه كلا رفتار نفس آدمی مثل رفتار آتش است. هرچه خوراك هیزمش را بیشتر فراهم كنی شعله‌های تقاضایش بیشتر می‌شود. پس سعی نكنید آتش شعله‌های حرص را هم را با هیزم بیشتر خاموش كنید.هرچه بیشتر به او بدهید بیشتر می‌خواهد. اگر می‌خواهید دست از سرتان بردارد گوش به حرفش ندهید.اگرچه لجبازی كردن معمولا كار خوبی نیست اما به‌عنوان یك فرجه خوشایند، تا دلتان بخواهد می‌توانید با نفستان و در این مورد با حرص لجبازی كنید.هرچه بیشتر خواست، كمتر بهش بدهید. مطمئن باشید اینطور است كه مطیع امر شما می‌شود. به قول مولانا: «تو گاو فربه حرصت به روزه قربان كن؛ كه تا بری به تبرك هلال لاغر عید».

  •  5- حرص هم خوب و بد دارد

همه انواع حرص بد نیستند. شاید عجیب باشد اما حرص و حریص خوب هم وجود دارد.مانند خیلی دیگر از صفاتی كه ما آنها را بد می‌دانیم اصل و ریشه یك صفت گاهی صرفا یك گرایش است و وقتی شكل بد پیدا می‌كند كه در مسیر انحرافی آن گرایش قرار بگیرد. حسد، حرص یا مانند اینها اشكال انحرافی گرایش‌هایی هستند كه می‌توانند در شكل درستشان به غبطه و رقابت و تلاش و پیشرفت تبدیل شوند. پس ما حرص خوب هم داریم. حرص‌زدن برای كسب علم، حرص‌زدن برای دانستن بیشتر، حرص‌زدن برای بهتر شدن، حرص زدن یا حرص خوردن برای پیشرفت علمی و معنوی؛ اینها تمام انواع جایگزین خوب برای حرص‌زدن‌های بد و حرص خوردن‌های بی‌دلیل هستند. پس تا می‌توانید حریص خوبی‌ها باشید و حرص خوب‌تر شدن بزنید.

  • 6- آرامش را جایگزین بی‌تابی كنید

ثروتمندان زیادی را دیده‌ایم كه پول دارند اما آرامش ندارند. دارایی دارند اما آسایش ندارند. امام صادق(ع) می‌فرمایند: حریص از 2خصلت محروم شده و در نتیجه 2خصلت را با خود دارد: از قناعت محروم است و در نتیجه آسایش را از دست داده است، از راضی بودن محروم است و در نتیجه یقین را از دست داده است.اگر به‌دنبال ثروت واقعی هستید باید آن‌ را در آرامش و آسایش جست‌وجو كنید و اگر پول و دارایی، این دو را از شما بگیرند نقض غرض كرده‌اند، پس راه را گم نكنید.

  • 7- ثروتمند شوید نه ثروت‌بند

پول و دارایی چیزهای بدی نیستند. وقتی بد می‌شوند كه به‌جای اینكه ما مالكشان باشیم، آنها مالك ما می‌شوند. وقتی آنها از ما سواری بگیرند، وقتی ما بشویم مركب حرص و حرص بشود سوار ما، آن وقت است كه به سمت و سوی هر دره و پرتگاهی می‌دواند ما را.می‌شود عنان كار را به‌دست گرفت و به حرص گفت تو مركب من باش. تو برای من بدو و مرا به شتاب به سمت و سویی كه می‌خواهم ببر. خب حالا كه می‌شود به‌جای اینكه حرص از شما سواری بگیرد شما از حرص سواری بگیرید، آن وقت سریع‌تر و با اشتیاق می‌شود به سمت بهترین هدف‌ها با حرص پیش رفت.علی(ع) فرموده: غنی‌ترین اغنیا كسی است كه اسیر حرص نباشد. (بحار الانوار، ج77، ص 187، ح37) پس، ثروتمند شوید نه ثروت‌بند.

  • حرص چیست و چه می‌شود كه حرص می‌زنیم؟

امیرمؤمنان علی(ع) تعبیر بسیار جالبی در تعریف حرص دارد، هنگامی كه از ایشان پرسیدند حرص چیست؟ فرمود: حرص آن است كه انسان چیز كمی را جست‌وجو كند در برابر چیز بسیاری كه از دست می‌دهد!

بارها شده افراد مسنی را دیده‌ایم كه بعد از 80-70 سال عمری كه از خدا گرفته‌اند هنوز كه هنوز است حرص مال دنیا را می‌زنند.شاید میلیارد‌ها ثروت و دارایی جمع كرده‌اند اما طوری دنبال ریال و دلار به نرخ روزند كه شب و روز را نمی‌شناسند. خواب و خوراك هم ندارند. اصلا از خودشان نمی‌پرسند مگر چند روز دیگر زنده‌اند و اگر دارایی‌شان را بر روزهای مانده عمر‌شان تقسیم كنند حتی‌امكان خرجش را هم پیدا نمی‌كنند،با هیچ منطقی آدم نمی‌فهمدشان.با اینكه می‌دانند چند صباحی بیشتر زنده نیستند دست از عطش سیری‌ناپذیرشان برای دنیاطلبی برنمی‌دارند. آدم را یاد بیماری استسقاء و جوع می‌اندازند كه نه آب و نه خوراك هیچ‌كدامشان درد تشنگی و گرسنگی مرضشان را چاره نمی‌كنند. در واقعیت هم حرص نسخه روحی- روانی بیماری استسقاء است؛ عطشی سیری‌ناپذیر برای جمع كردنی كور و بی‌هدف. مثل تشنگانی كه هر چه از آب شور دریا می‌خورند تشنه‌تر می‌شوند، نه دریا دریا آب، سیرابشان می‌كند نه خوردن تمام دنیا.

حرص مانند بسیاری از مشكلات مشابه‌اش نخستین نقطه‌ای را كه از كار می‌اندازد عقل آدمی است. عقل كه از كار افتاد هدف و منطق از افعال آدم گم می‌شود.

این است كه شخص از یاد می‌برد كه پول و مال دنیا را برای چه می‌خواهد. فقط حرص می‌زند. یادش می‌رود كه پول برای آسایش و آرامش زندگی است نه اینكه آسایش و آرامش زندگی، فدای پول. بیش از همه خودش را رنج می‌دهد و حتی بهره‌ای از دارایی‌ای كه دارد هم نمی‌برد و غالبا آن را برای وراثش به ارث می‌گذارد و این از همه بدتر است.

ارث حرص برای حریص چیزی جز خستگی و بی‌تابی و سوختن و نیاسودن نیست.

در قدیم عادتی معروف بین بیابانگردها بوده كه برای راه بردن شترهای سركش، هویجی را پیشاپیش مركب آویزان می‌كردند و شتر برای رسیدن به آن گام برمی‌داشته به خیال اینكه با هر قدم به آن می‌رسد. اینطور از مركبشان سواری می‌گرفتند. دنیا مثل همان هویجی است كه مقابل چشمان حریص دنیادوستان دلبری می‌كند و شلنگ تخته می‌اندازد اما بدون‌آنكه كامی از آنها را شیرین كند تا خط پایان مرگ آنان را می‌كشاند.

این است كه حضرت علی(ع) فرمود: حرص، مركب خستگی و تعب است. (فهرست غرر، ص 60)

و انسان حریص، همواره فقیر و نیازمند است اگرچه مالك تمام ثروت‌های جهان گردد. (فهرست غرر، ص 61)